Narodowy Program Leśny. Szansa dla zuli?

Projekt Narodowego Programu Leśnego otwiera przed przedsiębiorcami leśnymi perspektywę większej stabilności, jednocześnie wymuszając głębokie zmiany w sposobie prowadzenia działalności.

Na początku lipca Instytut Badawczy Leśnictwa (IBL) zakończył prace nad wstępną wersją projektu Narodowego Programu Leśnego oraz przekazał go do Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Następnie 15 lipca dokument został przesłany do członków Zespołu Wspierającego, który miał dwa tygodnie na przekazanie opinii. W IV kwartale IBL planuje przygotowanie pełnego projektu dokumentu, obejmującego: diagnozę, kluczowe wyzwania, cele, kierunki interwencji, szczegółowy opis działań oraz założenia wdrożeniowe.

Cele NPL
Projekt Narodowego Programu Leśnego (NPL) to długofalowa strategia rozwoju polskiego leśnictwa i sektora leśno-drzewnego. Stanowi on odpowiedź na fakt, że dotychczasowa „Polityka leśna państwa” z 1997 roku nie była aktualizowana i przestała odpowiadać współczesnym realiom. Projekt NPL wyznacza cele strategiczne w perspektywie do 2050 roku oraz cele szczegółowe do roku 2035. Całość opiera się na przejściu od tradycyjnego modelu gospodarki surowcowej do zintegrowanego modelu wielofunkcyjnego, opartego na zasadach leśnictwa bliższego naturze.

Dokument składa się z czterech części. W pierwszej – diagnostycznej – przedstawiono najważniejsze wnioski z analizy dotyczącej lasów i sektora leśnego w Polsce. Druga część – kierunkowa – zawiera cele strategiczne w perspektywie 2050 r. i dłuższej. W tym rozdziale scharakteryzowano również cele szczegółowe przewidziane do osiągnięcia w średnim horyzoncie czasowym, czyli do 2035 roku. W trzeciej części – wdrożeniowej – zawarto opis kierunków interwencji, uszczegóławiających cele szczegółowe i planowanych do realizacji do 2030 r. W ostatniej, czwartej części, opisano sposób realizacji Narodowego Programu Leśnego.

W dokumencie wyróżniono 9 głównych celów, które realizują założenia programu:
1.    Zwiększenie odporności ekosystemów leśnych na skutki zmian klimatu.
2.    Łagodzenie zmian klimatu.
3.    Utrzymanie, wzmacnianie i odtwarzanie różnorodności biologicznej w lasach wszystkich form własności.
4.    Zapewnienie różnorodnych usług ekosystemowych przez lasy.
5.    Wzmacnianie strategicznej roli drewna jako surowca odnawialnego.
6.    Wzmacnianie podstaw ekonomicznych leśnictwa i odporności sektora na zmienność warunków otoczenia.
7.    Doskonalenie zarządzania lasami w odpowiedzi na oczekiwania społeczne i przewidywane wyzwania wynikające ze zmiany klimatu.
8.    Wzmocnienie potencjału naukowego leśnictwa i implementacji wyników badań.
9.    Rozwijanie partnerstwa między instytucjami leśnymi a społeczeństwem.

Główne obszary problemowe ujęte w projekcie Narodowego Programu Leśnego to:
●    Klimat i adaptacja: Przebudowa zagrożonych monokultur iglastych (głównie sosny i świerka) w celu osiągnięcia do 2050 r. proporcji 50 proc. gatunków liściastych i 50 proc. iglastych w skali kraju. Intensyfikacja małej retencji, ochrona torfowisk oraz dążenie do zwiększenia pochłaniania CO₂.
●    Ochrona bioróżnorodności i usługi ekosystemowe: Rozbudowa sieci obszarów chronionych, wyznaczanie Lasów o Wiodącej Funkcji Społecznej (LoWFS), ochrona starolasów oraz wprowadzenie systemów płatności dla właścicieli lasów za świadczenie usług pozaprodukcyjnych (PES).
●    Gospodarka drewnem: Wzmocnienie strategicznej roli drewna przy jednoczesnym wdrożeniu zasady spalania biomasy w celu wytworzenia energii dopiero wtedy, gdy surowiec nie nadaje się już do żadnego innego przetworzenia (priorytet dla zastosowań materiałowych o długim cyklu życia przed celami energetycznymi).
●    Zarządzanie i edukacja: Zapewnienie apolityczności Lasów Państwowych (m.in. poprzez powołanie Państwowej Rady ds. Leśnictwa), cyfryzacja sektora, rozwój badań naukowych oraz walka z dezinformacją w przestrzeni publicznej.

(...)

To jedynie fragment tekstu. Chcesz czytać całe teksty?  Zamów prenumeratę "Nowej Gazety Leśnej"!

WIĘCEJ